|
 
Mersin Üniversitesi'nin İlk Ve Tek Öğrenci Sitesi
 Mesajları Göster
|
|
Sayfa: [1] 2 3 4
|
|
1
|
Duygu Seli / ŞİİRCE / ATES VE SUYUN HİKAYESİ
|
: 28 Mart 2008, 21:52:30
|
|
Ateş bir gün suyu görmüş yüce dağların ardında
sevdalanmış onun deli dalgalarına.
Hırçın hırçın kayalara vuruşuna,
yüreğindeki duruluğa
Demiş ki suya:
Gel sevdalım ol,
Hayatıma anlam veren mucizem ol...
Su dayanamamış ateşin gözlerindeki sıcaklığa
al demiş;
Yüreğim sana armağan...
Sarılmış ateşle su birbirlerine
sıkıca, kopmamacasına...
Zamanla su, buhar olmaya,
ateş, kül olmaya başlamış.
Ya kendisi yok olacakmış, ya aşkı...
Baştan alınlarına yazılmış olan kaderi de
yüreğindeki kederi de
alıp gitmiş uzak diyarlara su...
Ateş kızmış, ateş yakmış ormanları...
Aramış suyu diyarlar boyu,
günler boyu, geceler boyu
Bir gün gelmiş, suya varmış yolu
Bakmış o duru gözlerine suyun,
biraz kırgın, biraz hırçın.
Ve o an anlamış;
aşkın bazen gitmek olduğunu.
Ama gitmenin yitirmek olmadığını....
Ateş durmuş, susmuş, sönmüş aşkıyla.
İşte o zamandan beridir ki:
Ateş sudan,
su ateşden kaçar olmuş..
Ateşin yüreğini sadece su,
Suyun yüreğini
Sadece ateş alır olmuş...
|
|
|
|
|
2
|
Duygu Seli / ŞİİRCE / BEKLENEN !!!
|
: 28 Mart 2008, 21:50:17
|
|
Beklenen
Ne hasta bekler sabahı,
Ne taze ölüyü mezar.
Ne de şeytan, bir günahı,
Seni beklediğim kadar.
Geçti istemem gelmeni,
Yokluğunda buldum seni;
Bırak vehmimde gölgeni,
Gelme, artık neye yarar?
Necip Fazıl Kısakürek
|
|
|
|
|
3
|
Duygu Seli / ŞİİRCE / EY HAYAT
|
: 28 Mart 2008, 21:48:04
|
|
Ey Hayat
Ey hayat denilen meret,
Ya yerdesin ya gökte.
Ya sen bendesin,
Ya ben sende.
Söyle!
Nasıl kurulur senle bu denge?
Böyle giderse,
Ne sen bende kalırsın,
Ne de bu can bedende..
Mustafa Aytekin
|
|
|
|
|
4
|
Duygu Seli / ŞİİRCE / Mavi Gözlü Dev, Minnacık Kadın ve Hanımelleri
|
: 28 Mart 2008, 21:45:38
|
|
Mavi Gözlü Dev, Minnacık Kadın ve Hanımelleri
O mavi gözlü bir devdi.
Minnacık bir kadın sevdi.
Kadının hayali minnacık bir evdi,
bahçesinde ebruli
hanımeli
açan bir ev.
Bir dev gibi seviyordu dev.
Ve elleri öyle büyük işler için
hazırlanmıştı ki devin,
yapamazdı yapısını,
çalamazdı kapısını
bahçesinde ebruli
hanımeli
açan evin.
O mavi gözlü bir devdi.
Minnacık bir kadın sevdi.
Mini minnacıktı kadın.
Rahata acıktı kadın
yoruldu devin büyük yolunda.
Ve elveda! deyip mavi gözlü deve,
girdi zengin bir cücenin kolunda
bahçesinde ebruli
hanımeli
açan eve.
Şimdi anlıyor ki mavi gözlü dev,
dev gibi sevgilere mezar bile olamaz:
bahçesinde ebruli
hanımeli
açan ev..
Nazım Hikmet Ran
|
|
|
|
|
Yükleniyor...
|
|
